Gesprek met de cardioloog

Gistermiddag hadden we een gesprek met de cardioloog dr. Jacobse. Ze was aanwezig met twee assistenten en twee verpleegkundigen. Het dossier van Pa omvat inmiddels twee ordners, en ze was ook onder de indruk van alles wat hij de afgelopen jaren heeft doorgemaakt, zowel lichamelijk als geestelijk.
Het was een heel emotioneel gesprek. In het kort komt het er op neer dat op dit moment de medicijnen hun werk nog niet goed doen: de medicijnspiegel is te laag, maar ze verwacht dat dat in de loop van de week beter gaat worden, en dat dan de ritmestoornissen af zullen nemen.

Pa heeft last van bijwerkingen van de medicijnen met name in zijn darmen, maar ook zijn keel is droog en pijnlijk, en hij gaat steeds slechter horen. Daar is eigenlijk niet veel meer aan te doen heb ik begrepen.
Verder is zijn nierfunctie op het moment niet goed, omdat hij niet veel drinkt, maar dat zal waarschijnlijk beter worden als de medicijnen aanslaan, hoopt de cardioloog.

Maar er is niet veel meer te doen aan zijn algemene gezondheid. Het lichaam is uitgeput, zo werd er gezegd, en niet meer in staat de harde klap van een reanimatie van buitenaf op te vangen. (Wat in het verleden een aantal keren gebeurd is). De kans dat Pa een zware hersenbeschadiging krijgt en dat verschillende organen zwaar beschadigd raken is eigenlijk bijna 100%! Het risico dat Pa na een reanimatie in een rolstoel terecht komt, en volledig van de zorg afhankelijk is is dan ook zeker.
Op dat moment is zijn kwaliteit van leven practisch nul...domweg omdat wij kinderen hem niet in huis kunnen nemen omdat hij te specialistische zorg nodig heeft, en omdat Ma niet voor hem kan zorgen zal hij ergens in een verpleeghuis moeten komen, zich waarschijnlijk nog maar gedeeltelijk bewust van alles wat er gebeurd, en als een kasplantje zijn dagen moeten slijten..

Wat dat inhoud moge duidelijk zijn: stel dat pa een zware ritmestoornis krijgt, en het hart stil zou vallen is het advies gegeven niet meer te reanimeren! Dat is een harde klap in ons gezicht! Natuurlijk wist ik dat dit voorstel zou komen, er is al vaker over gesproken door verschillende artsen, maar nu is het dan echt zo ver dat Pa serieus moet na gaan denken over wat hij wil...
Je begrijpt dat dit heel moeilijk voor hem is, en vanzelfsprekend ook voor ons.
Als de medicijnen aanslaan mag hij uiteindelijk vooralsnog gewoon naar huis. Maar je snapt dat dat voor ons en hem ook een onzekere stap is..
We proberen op dit moment dan ook om het voor elkaar te krijgen dat hij kan bijkomen in een topkamer op Boswijk. Dan is hij bij Ma, en dat is iets wat wij hem eigenlijk niet willen ontzeggen.
De artsen in het ziekenhuis hebben hun medewerking daarin toegezegd, en ook vanuit de verpleging in Boswijk is alle medewerking, helaas leven wij in Nederland Formulierenland, en zal er nog een weg te gaan zijn wat betreft allerlei loketten...

Als je Pa wil bezoeken kan dat tussen 15.00 en 20.00u
Hij ligt in het Jeroen Bosch Ziekenhuis.
Afdeling A2 kamer 1
Zijn telefoonnummer: 073-553 40 25